Bej Midrasz Ludmir Moyd

Usytuowany na zachód od Wielkiej Synagogi, przy dawnej ul. Farnej, ob. Kniazia Wasylka. Związany z Dziewicą z Włodzimierza - Ludomir Moyd, tj. Hanną Rachelą Werbermacher (1805-1888), działającą jak chasydzki rebe. Zapewne tożsamy z Gurińskim Domem Modlitwy (wzmiankowanym w 1867) oraz Sztyblem Chasydów Złotopolskich (działającym tu w dwudziestoleciu międzywojennym). Zbudowany w 1 poł. w. XIX, murowany z cegły, dwukondygnacyjny, ze sklepami w dolnej kondygnacji, z babińcem, pokojem Ludomyr Moyd i salą modlitwy na piętrze. Niezachowany, zniszczony w czasie II wojny światowej. Obecność Żydów we Włodzimierzu Wołyńskim odnotowuje się od w. XII, synagoga wzmiankowana jest po raz pierwszy w r. 1578. Od w. XVI gmina żydowska we Włodzimierzu Wołyńskim był jedną z czterech największych na Wołyniu. W r. 1834 znajdowały się w mieście 3 synagogi, 3 bejt midrasze i 12 minjanów, w l. 30. w. XX było tu 12 synagog. Prawie wszystkie zniszczono w czasie II wojny światowej.

Bilbiografia

• Kravtsov S., Levin V., Synagogues in Ukraine: Volhynia, t. 2, Jerusalem 2017 s. 706-707