Zachariewicz Alfred (1871-1937), architekt
Architekt, przedsiębiorca budowlany, syn Juliana. Po ukończeniu studiów we Lwowie udał się na politechnikę do Wiednia, gdzie pracował przy restauracji katedry św. Szczepana. W l. 1858–1871 był inżynierem kolejowym w dyrekcji generalnej w Wiedniu, od r. 1860 na kolei żelaznej Karola Ludwika, po czym został profesorem architektury Akademii Technicznej we Lwowie. W r. 1905 zaprojektował kratę żelazną zamykającą kaplicę Matki Boskiej Pocieszenia przy kościele Jezuitów we Lwowie, wykonaną przez ślusarza Jana Daschka. W latach 1908-1910 firma budowlana Zachariewicza i Józefa Sosnowskiego, pod nadzorem konserwatorskim Aleksandra Czołowskiego, prowadziła prace konserwatorskie i dekoracyjne w kościele Bożego Ciała we Lwowie, obejmujące m.in. wymianę więźby kopuły i pokrycie jej nową miedzianą blachą, rozbiórkę latami i wykonanie nowej na żelaznym szkielecie, usunięcie szkód na ścianach, gzymsach i balustradach we wnętrzu, wykonanie przejścia z chóru zakonnego do kaplicy Bł. Imeldy (spowiednicy) oraz retabulów ołtarzy bocznych w kaplicach Imienia Jezus i Najśw. Serca Jezusa. W latach 1930-1934 firma budowlana Zachariewicza Karola Olgierda Jurasza zbudowała kościół filialny w Borysławiu-Mraźnicy, zaprojektowany przez Jana Semkowicza.