Talowski Teodor (1859-1910), architekt
Ukończył szkołę realną w Krakowie; studia politechniczne odbywał we Lwowie i w Wiedniu. W l. 1881–1891 był asystentem profesora rysunku w Szkole Przemysłowej w Krakowie. Za swoje projekty otrzymał medal na wystawie lwowskiej w r. 1884. W r. 1901 powołany został na stanowisko profesora rysunków (po Leonardzie Marconim). Główny, obok Jana Sas-Zubrzyckiego, twórca architektury kościelnej na terenie Galicji na pocz. w. XX. Zdobywca I nagrody za projekt „Trio” oraz wyróżnienia za projekt „Ars” w pierwszym konkursie na projekt kościoła Św. Elżbiety we Lwowie (1903). Przygotował na ten konkurs również projekty „44” i „Si Deus nobiscum”. Zaproszony do udziału w „ściślejszym konkursie”, został wybrany na projektanta i kierownika artystycznego budowy świątyni. Sporządził niezrealizowany projekt ołtarza gł. w tym kościele (1907). Autor projektów kościoła w Skałacie oraz przeznaczonych do niego ołtarzy i ławek (1900, kościołów parafialnych w Otyni (budowa 1902-1905), Kamionce Strumiłłowej (1901, realizacja 1910-ok. 1919; stan surowy 1913), Tarnopolu (wykorzystano tu jeden z czterech projektów, zgłoszonych przez Talowskiego na konkurs na kościół Św. Elżbiety z r. 1903; budowa od 1903, poświęcenie 1908; Talowski zaprojektował też ambonę do tegoż kościoła, wykonaną w latach 1912-1913) i Podhajczykach Justynowych (ok. 1905). Na podst. zmodyfikowanego projektu kościoła w Skałacie, autorstwa Talowskiego, wzniesiono kościoły w Kołodziejówce (poświęcony w r. 1907) i Turówce (1906). Wykonał niezrealizowane projekty kościoła w Wyżnianach (1905), kościoła filialnego w Białoskórce (1905) i kaplicy w Kniaźdworze (ok. 1907). Planowano zamówienie u niego projektu rozbudowy kościoła w Bóbrce (1904). Jego projekt (zapewne jedną z odrzuconych wersji projektu kościoła Św. Elżbiety we Lwowie) w r. 1926 planowano wykorzystać do budowy kościoła parafialnego w Kołomyi. Projekt kaplicy grobowej hr. Reyów w Przecławiu wykorzystano, z niewielkimi zmianami, przy budowie kaplicy w Grzędzie (1906). Wg jego wskazówek przeprowadzono remont murów i baszt wokół klasztoru Karmelitów w Trembowli. W latach 1904-1905, wraz z Karolem Richtmannem, czuwał nad renowacją kaplicy Matki Boskiej Pocieszenia przy kościele Jezuitów we Lwowie. W r. 1906 postulował budowę no-wego ołtarza gł. i 4 ołtarzy bocznych w kościele Dominikanów w Tarnopolu. W tymże roku miał udział w projektowaniu kościoła w Markowej.