Samek Wojciech (1861-1921), rzeźbiarz
Rzeźbiarz, właściciel zakładu rzeźbiarskiego w Bochni. Uczył się u cechowych mistrzów kamieniarskich, w krakowskiej Szkole Przemysłowej oraz u Franciszka Wyspiańskiego. Pracował w zakładzie rzeźbiarskim „Eckhard i Konecki” w Wiedniu. Po powrocie do Polski w 1885 założył w Bochni „Zakład Rzeźby Artystycznej”, w którym pracowali rzeźbiarze, rysownicy, złotnicy i inni rzemieślnicy – łącznie 30-40 osób. Zawodowo współpracował m.in. ze Stanisławem Bodnickim z Krakowa. Zakład wykonywał m.in. ołtarze, posągi świętych, nagrobki, feretrony. Zamówienia napływały przede wszystkim z terenu Galicji. W 1899 na wystawie we Lwowie za swoje prace został nagrodzony złotym medalem, a w 1905 otrzymał złoty medal na wystawie w Tarnowie. Zakład kamieniarski przekazał siostrzeńcowi, który na mniejszą skalę prowadził go przez kilkanaście lat. Wykonał: figury do ołtarza gł. w kościele Jezuitów w Stanisławowie (1895), rzeźby Matka Boska przed kościołem Kapucynów w Kutkorzu (1906) oraz Matka Boska Niepokalana i Św.Franciszek zdobiące bramę przed tymże kościołem (1908), figurę Najśw. Serce Jezusa w ołtarzu gł. kościoła w Wygodzie (1908), feretron z figurą Najśw. Serce Jezusa dla kościoła w Kamionkach Wielkich (1908), chrzcielnicę do kościoła Misjonarzy w Milatynie Nowym (przed 1909), feretron z figurą Matki Boskiej Niepokalanej, do drewnianej kaplicy przy klasztorze Kapucynów na Zamarstynowie we Lwowie (zakupiony w r. 1909), ołtarz gł. i dwa ołtarze boczne do kościoła w Nowosiółce-Bekierowiec (1911). Przed r. 1910 wykonał figury: Chrystusa Ukrzyżowanego (3; w tym 2 krzyże procesyjne) i Chrystusa Zmartwychwstałego do kościoła parafialnego w Gródku Jagiellońskim, Matki Boskiej Niepokalanej do kościoła w Szczercu oraz Chrystusa w grobie do kościoła w Żulinie. Był być może autorem sprowadzonego z Bochni ołtarza z rzeźbą Najśw. Serce Jezusa w nawie pn. kościoła w Bryńcach Zagómych (1914).