Przychylny Ambroży (właśc. Vaberene (Ambrosius) Nutclauss) (zm. 1641), budowniczy
Budowniczy lwowski, przełożony cechu murarzy. Ur. w dolinie Valtellina na granicy Lombardii i Szwajcarii, odnotowany jako towarzysz murarski w warsztacie Piotra Barbona w r. 1588. Prawo miejskie Lwowa przyjął w r. 1592 i wówczas zyskał polski przemianek „Przychylny”. W r. 1598 objął po Pawle Rzymianinie (wraz z Wojciechem Kapinosem st.) „fabrykę” cerkwi Wołoskiej. W r. 1608 był jednym z konsultantów komisji królewskiej określającej kształty i rozmiary działki pod budowę kościoła Jezuitów we Lwowie. Przypuszczalnie od r. 1610 (data śmierci Pawła Włocha zw. Szczęśliwy) prowadził budowę kolegiaty w Żółkwi (1610-1618, konsekracja 1623), być może razem z Pawłem Rzymianinem. W r. 1610 prowadził zaciąg czeladzi w związku z przewidywanymi pracami w Żółkwi. Ok. tego czasu mógł uczestniczyć we wznoszeniu baszty obronnej w ciągu murów miejskich, datowanej na 1. ćw. w XVII, późniejszej dzwonnicy kolegiaty w Żółkwi. Był zaangażowany przy wznoszeniu kościoła Bernardynów we Lwowie, gdzie początkowo był określany jako „architectus secundus”, a po śmierci Pawła Rzymianina został głównym budowniczym świątyni. W r. 1621, wraz z żoną Zuzanną Brzeską, sporządził zapis fundacyjny, w którym przeznaczył połowę czynszów z kamienicy przy ul. Zarwańskiej oraz dobra ruchome i gotówkę „na budowniczego kościoła i szpitala Św. Łazarza” we Lwowie. Ze źródeł wynika, że od początku budowy w r. 1634 znaczną część prac wykonywał sam, wraz ze swym warsztatem. W r. 1634 został określony jako „budowniczy kościoła i szpitala św. Łazarza”, co potwierdzają rachunki wypłat (1634—1639). W r. 1640 powierzył prowadzenie robót przy kompleksie Św. Łazarza Marcinowi Godnemu. Zapewne twórca Synagogi Przedmiejskiej we Lwowie (1632).