Polejowski Piotr (1734-1776), rzeźbiarz i architekt
Rzeźbiarz i architekt lwowski, brat Macieja i Jana, szwagier Antoniego Osińskiego i Macieja Millera. W młodości najpewniej związany z warsztatami Bernarda Meretyna i Jana Jerzego Pinsla. Od 1765 kierował pracami nad przekształceniem wnętrza katedry łacińskiej we Lwowie; zachowały się wiadomości, że zaprojektował tam 5 ołtarzy (w tym ołtarz gł., pod który kamień węgielny położono 7 V 1766), stalle kanonickie (wykonane w latach 1769-1770), zacheuszki (zrealizowane w r. 1773 przez Stanisława Stroińskiego) i tabernakulum (tron eucharystyczny) (1776; projekt zachowany). W r. 1766 wystawił dzwonnicę przy kościele w Nawarii. Ok. r. 1771 zaprojektował kościół w Malechowie. 14 III 1773 lwowscy dominikanie zobowiązali go jednostronnym kontraktem do „reparacji kopuły i kościoła i innej fabryki przez całe lato aż do jesieni”. 30 VIII 1775 otrzymał zlecenie na budowę schodów z parteru na piętro klasztoru Dominikanów we Lwowie oraz innych pomieszczeń. Jako konduktor budowy pracował dla dominikanów do śmierci, a jego obowiązki przejął Maciej Polejowski. 3 X 1773 otrzymał zapłatę od dominikanów w Podkamieniu za projekt „na chórki”, tj. balkony w narożnikach pomiędzy węgarami arkady tęczy a bocznymi ścianami prezbiterium. Przypisuje się mu projekt kościoła w Kozłowie [15:279], przebudowę kościołów w Bołszowcach i Kąkolnikach, budowę pałacu Mniszków w Krysowicach (lata siedemdziesiąte w. XVIII) oraz projekty ołtarzy gł. w kościele Dominikanów w Podkamieniu (budowany od 12 III 1764) i w Nawarii (ok. 1763-1766), a także zespołu ołtarzy w kościele w Buczaczu. Zapewne uczestniczył w realizacji „fabryk” Meretyna i Pinsla w Horodence i Hodowicy. Rzeźbiarskie oeuvre Piotra Polejowskiego jest bardzo trudne do ustalenia i stanowi przedmiot dyskusji.