Polejowski Maciej (zm. po 1795), rzeźbiarz
Rzeźbiarz lwowski, brat Piotra i Jana, szwagier Antoniego Osińskiego i Macieja Millera. Był uczniem Jana Jerzego Pinsla. Brał udział w wykonaniu wyposażenia kościołów w Hodowicy (figury alegoryczne z ambony i aniołki; ok. 1758) i Nawarii (ołtarz gł. i ambona; ok. 1763-1768). Odegrał istotną rolę w przekształceniu katedry łacińskiej we Lwowie, którym kierował jego brat Piotr. 23 V 1766 zawarł umowę na wykonanie 4 wazonów na wieżę katedry, a 2 lata później otrzymał wynagrodzenie za 6 wazonów „na dwóch facjatach”. 30 VI 1766 zawarł umowę na wykonanie rzeźb do ołtarza gł. („osoby, anioły, dzieciuki, serafiny, kroksztyny, omamenta, obłoki, festony etc.”); wynagrodzenie otrzymywał w latach 1766-1767 oraz w r. 1770. W r. 1773 przejął zamówienie Jana Obrockiego na wykonanie figur Ewangelistów, przeznaczonych do ustawienia przy filarach międzynawowych w katedrze łacińskiej we Lwowie (ostatecznie i on nie wykonał zlecenia, które przejął Franciszek Olędzki). 21 VI 1773 przyjął zamówienie na wykonanie rzeźb w ołtarzach Św. Trójcy i Przemienienia Pańskiego, scedowane następnie na Jana Obrockiego. 6 IX 1775 otrzymał od lwowskich dominikanów wynagrodzenie „ad rationem roboty snycerskiej”, a 5 V 1776 skwitował kolejną wypłatę „na robotę kościelną snycerską” (prawdopodobnie chodziło o rzeźby z tamburu kościoła Bożego Ciała, co wskazuje na jego autorstwo przynajmniej części tego zespołu). Prawdopodobnie nadzorował wykonanie (lub brał bezpośredni udział w wykonaniu) figur żeńskich świętych na fasadzie kościoła. Po śmierci brata Piotra (1776), przejął jego funkcję konduktora budowy. Przypisuje się mu autorstwo figur z ambony kościoła w Horodence, rzeźby Sw. Dominik i Sw. Jacek Odrowąż z fasady kościoła Św. Marii Magdaleny we Lwowie (przed 1764?) oraz rzeźby z ołtarza w kaplicy Matki Boskiej w kościele Karmelitów w Sąsiadowicach. Wg Homunga wykonał ołtarz w transepcie kościoła Dominikanów we Lwowie, datowany na lata 1773-1775, który został przeniesiony do kościoła w Sichowie.