Pinsel Jan Jerzy (ok. 1720-1761/1762), rzeźbiarz
13 V 1751 zawarł w Buczaczu związek małżeński z Marianną Elżbietą z Majewskich Kieytową (wdową po Janie), z którą miał dwóch synów: Bernarda (ochrzczony w Buczaczu 4 VI 1752, ojcem chrzestnym był architekt Bernard Meretyn) i Antoniego (ochrzczony tamże 3 VI 1759). Jego dzieło, rozbieżnie rekonstruowane przez Zbigniewa Homunga i Tadeusza Mańkowskiego zostało krytycznie zweryfikowane przez Jana K. Ostrowskiego. Pinsel w znacznym stopniu zadecydował o wyrazie rzeźby lwowskiej 2. poł. w. XVIII. Jego współpracownikami byli Jan Gertner i Antoni Sztyl, a uczniami Maciej Polejowski i zapewne Piotr Polejowski. Znaczna część jego dorobku została zniszczona za czasów sowieckich. Autor ołtarza św. Mikołaja w kościele w Buczaczu (ok. 1750?), wyposażenia rzeźbiarskiego kościołów Misjonarzy w Horodence (ok. 1752-1755), parafialnych w Hodowicy (ok. 1758; z udziałem Macieja Polejowskiego) i Monasterzyskach (1761; z udziałem Antoniego Sztyla), a ponadto rzeźb Chrystusa Ukrzyżowanego z kościołów Dominikanów w Żółkwi, Franciszkanów i Św. Marcina we Lwowie, W tym ostatnim kościele znajdowały się też 4 figury świętych, z których przynajmniej 2 pochodziły z kościoła Trynitarzy p.w. Św. Trójcy, w którym praca Pinsla jest potwierdzona źródłowo (1757-1758). Ponadto wykonał: kamienną rzeźbę Matka Boska Niepokalana na kolumnie przed fasadą d. kościoła parafialnego w Nowosiółkach Zahalczyckich (ok. 1750), grupę Ukrzyżowania w kościele Dominikanów w Bohorodczanach, 4 figury Ojców Kościoła z ołtarza gł. kościoła w Budzanowie, figurę Św. Feliks a Cantalicio z kościoła Kapucynów (później Szarytek) w Mariampolu. Atrybucja niezachowanej, kamiennej figury Matka Boska Niepokalana, stojącej przed fasadą kościoła Matki Boskiej Śnieżnej we Lwowie (Zbigniew Homung), jest niemożliwa do weryfikacji.