Narębski Stafan (1892-1966), architekt
Studiował w Instytucie Inżynierii Cywilnej w Petersburgu (1916). Po studiach pracował jako technik w instytutach wojskowych w Kijowie i Witebsku. Po odzyskaniu niepodległości przeniósł się do Warszawy, gdzie pracował Biurze Projektowym Gmachów Reprezentacyjnych (1918-1921). Kontynuował studia inżynierskie na Politechnice Warszawskiej. W r. 1928 wyjechał do Wilna, gdzie objął funkcję architekta miejskiego, którą pełnił do wybuchu II wojny światowej. W tym czasie powstały m.in. szkoła na Antokolu (1930-1931), pałac Arcybiskupi, renowacja ratusza i Pałacu Prezydenckiego. Od r. 1935 roku prowadził wykłady zlecone na Uniwersytecie Stefana Batorego. W r. 1937 roku otrzymał stanowisko profesora i kierownika Katedry Projektowania Wnętrz na Wydziale Sztuk Pięknych. Prowadził też wykłady dotyczące budownictwa wiejskiego na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym. W r. 1933 zaprojektował kaplicę grobową Tyszkiewiczów przy kościele w Landwarowie. Po r. 1924 zaprojektował ołtarz głowy do kościoła Trynitarzy na Antokolu w Wilnie.