Jabłoński Marcin (1801-1876), malarz
Malarz lwowski. Autor iluzjonistycznych malowideł sklepiennych w kościele Św. Anny we Lwowie. W latach 1824 i 1838 odnowił malowidła ścienne w kościele Bernardynów we Lwowie. Wykonał liczne obrazy sakralne: Narodzenie Chrystusa (1825; do kościoła Bernardynów w Samborze; obecnie w tamtejszym kościele parafialnym), Chrystus Ukrzyżowany (1831; pierwotnie w ołtarzu naprzeciw ambony w kościele Bożego Ciała, na pocz. w. XX przeniesiony do krużganka klasztoru Dominikanów we Lwowie), Zesłanie Ducha Św. (1841; dla cerkwi seminaryjnej Św. Ducha we Lwowie, d. kościoła Dominikanek), Najśw. Serce Jezusa i Serce Matki Boskiej (1842; kolegium Jezuitów w Tarnopolu), Matka Boska Bolesna i Matka Boska Niepokalana (ok. poł. w. XIX; na zasuwach w pd. ołtarzu bocznym kościoła Św. Antoniego we Lwowie), Św. Wincenty Ferreriusz, Św. Jacek Odrowąż i Św. Tomasz z Akwinu (przed 1852; do ołtarzy bocznych w kościele Bożego Ciała we Lwowie), Chrystus (Ecce Homo) i Św. Franciszek (1852; do kościoła Kapucynów w Kutkorzu), Św. Barbara (1853; do ołtarza tejże świętej w kościele parafialnym w Samborze, Chrystus Ukrzyżowany i Archanioł Michał (do ołtarza gł. kościoła w Olejowie), Św. Tekla, do ołtarza kaplicy cmentarnej w Żurawnie. Ok. r. 1838 zamówiono u niego (oraz u Alojzego Rejchana i Kazimierza Rodeckiego) 10 obrazów ołtarzowych do kościoła parafialnego w Stryju; nie wiadomo czy kontrakt został wykonany. Na przełomie lat trzydziestych i czterdziestych w. XIX dla jezuitów lwowskich wykonał portrety arcyks. Ferdynanda d’Este, Elżbiety Sieniawskiej, radcy stanu Jana Kalasantego Szaniawskiego, abpa Jana Dymitra Solikowskiego, ks. Marcina Latemy i abpa Franciszka de Paula Pisztka. Zgodnie z opisem Felicjana Łobeskiego z r. 1852 był autorem obrazu Wniebowzięcie, służącym jako zasuwa w ołtarzu gł. w katedrze łacińskiej we Lwowie. W r. 1865 odnowił malowidła Apostołowie, umieszczone na filarach, oraz obrazy olejne Tajemnice różańcowe w kościele Dominikanów w Podkamieniu, zastępując najbardziej zniszczone obrazy dziełami własnego pędzla; rok później odnowił ołtarze przy filarach w tejże świątyni, wykonując nowe obrazy Św. Tomasz z Akwinu, Św. Mikołaj, Św. Barbara i Św. Maria Magdalena, a także przeprowadził restaurację obrazów w klasztorze tegoż zgromadzenia i namalował portret zbiorowy zakonników tamtejszego konwentu.