Hutter Thomas (1696-ok. 1745), rzeźbiarz
Przez pewien okres br. laik SJ, rzeźbiarz z Bawarii, prowadzący zakład w Jarosławiu. 16 VI 1736, wraz z Konradem Kotschenreiterem podpisał kontrakt na wykonanie ołtarza gł., ołtarzy Najśw. Marii Panny i św. Antoniego w kościele Bernardynów we Lwowie (odpowiadał za partie rzeźbiarskie). Rok później otrzymał wynagrodzenie „za osoby” do ołtarzy Trzech Króli i św. Andrzeja Apostoła. Wraz z warsztatem i we współpracy z K. Kotschenreiterem prawdopodobnie wykonał także partie rzeźbiarskie kilku dalszych ołtarzy w tymże kościele. W latach 1736-1737 wykonał kolumnę z figurą św. Jana z Dukli, ustawioną przed fasadą tej świątyni. Przypisuje się mu 4 rzeźby z ołtarza gł. kościoła w Biskowicach, datowane na lata trzydzieste lub pocz. lat czterdziestych w. XVIII (obecnie w kościele oraz w LNGS-O), pochodzące z kościoła Bernardynów w Samborze. Tadeusz Mańkowski przypisał mu autorstwo ołtarzy: św. Krzyża, św. Barbary i św. Teresy, datowanych na 2. tercję lub poł. w. XVIII, stojących obecnie w kaplicach kościoła Św. Antoniego we Lwowie [1:50]. Cechy jego stylu wykazuje rzeźba Chrystus Ukrzyżowany, pochodząca z lwowskiego kościoła Reformatów, datowana na 2. ćw. w. XV1I1 (obecnie w nowym kościele na Zboiskach we Lwowie). Do dzieł jego twórczości porównuje się drewniane rzeźby Sw. Piotr i Sw. Paweł w ołtarzu gł. oraz Salvator Mundi na ambonie kościoła w Białym Kamieniu, datowane na ok. 1740. Zbieżności z pracami jego warsztatu wykazują rzeźby z kościoła w Jaryczowie Nowym, datowane na ok. poł. w. XVIII. Do nietrafionych atrybucji należało przypisanie mu przez Zbigniewa Homunga ołtarza św. Jana Nepomucena, datowanego na ok. r. 1740, z kościoła Karmelitów Trzewiczkowych na Przedmieściu Halickim we Lwowie, przeniesionego w r. 1789 jako ołtarz gł. do kościoła w Milatynie Nowym. Jakub Sito pierwotnie przypisał mu autorstwo stiukowych rzeźb świętych w nadłuczach arkad międzynawowych kościoła Bernardynów we Lwowie, jednak w monografii artysty z r. 2001 nie podtrzymał tej atrybucji.