Fontana Józef III (1716-1773), architekt
Syn Józefa II Fontany. do Włoch (świadczyłaby o tym głębsza znajomość architektury Rzymu). Przed 1738 pracował na Litwie m.in. jako architekt rodziny Sapiehów: kasztelana trockiego Antoniego Kazimierza (zm. 1739) a następnie podkanclerzego litewskiego Michała Antoniego (zm. 1760). W 1742 przeniósł się z Wilna do Witebska, gdzie w aktach miejskch występował jeszcze w 1766. W 1768 otrzymał polskie szlachectwo. Autor licznych budowli na terenie obecnej Białorus, m.in. i. kościoła i klasztoru karmelitów trzewiczkowych w Białyniczach (1742-1748), kościoła bernardynów w Budsławiu (1767-76, przypisywany), przebudowy zamku w Bychowie Starym (1752), kościoła jezuitów w Faszczówce 1748-1756), kościóła karmelitów bosych w Grodnie (1738-1765, przypisywany), kościoła w Hubinie (1760-1776), kościoła parafialnego w Kubliczach (1754-55) (obecnie w ruinie), kościoła karmelitów bosych w Miadziole Starym (1753-1754, kościoła jezuitów w Orszy 1741-1753, kościoła dominikanów w Smolanach (1768-1772, przypisywany), kościoła komandorii maltańskiej w Stołowiczach (1740-1743). Autor licznych budwli na terenie Witebska, m.in. cerkwi katedralnej w Witebsku (1745-1781), kościoła farnego (1753-62), kościoła i kolegium pijarów (1753-1762), cerkwi Św. Trójcy (1761).