Bikner Rudolf Emil (1877/1878-po 1939), kamieniarz
Wileński kamieniarz pochodzenia niemieckiego, syn Daniela Biknera i Joanny z Walterów. Daniel Bikner był budowniczym kierującym pracami przy cerkwi św. Włodzimierza w Wilnie na pocz. w. XX. Najprawdopodobniej założyciel rodzinnego warsztatu kamieniarskiego, wg. reklam z dwudziestolecia działającego od r. 1885. Rudolf Emil Bikner początkowo wstępuje do policji i służy jako rewirowy (w kwestionariuszu podając, że jest właścicielem nieczynnego zakładu kamieniarskiego), po wypadku w r. 1921 poświęca się pracy w swoim zakładzie kamieniarskim. Do wybuchu II wojny światowej prowadził w Wilnie najpopularniejszy zakład kamieniarski, do dziś zachowało się łącznie 147 sygnowanych przez niego nagrobków na cmentarzu na Rossie, znane są także realizacje poza Wilnem. Po r. 1939 podpisał volkslistę i współpracował z Niemcami, ostatecznie wyjechał do Królewca lub Niemiec, jego zakład kamieniarski przejął syn Witold Rudolf Bikner, który prowadził go do r. 1944. Nie jest znana data śmierci ani losy Rudolfa Biknera po wyjeździe z Wilna. Na cmentarzu na Rossie wykonał m.in. po 1927, nagrobek Stanisława Mohla (lokalizacja: Stara Rossa, sektor 03-a, nagrobek 0031); w r. 1931 nagrobek Rafała Radziwiłłowicza (lokalizacja: Stara Rossa, sektor 02, nagrobek 0039); w r. 1932 nagrobek Julii Jaguczańskiej oraz nagrobek Hilarego Styczyńskiego (w l. 1899-1902); po 1931 nagrobek Teresy Staniewicz, Wiktora Staniewicza; w r. 1932 nagrobek Amelii Songin (Lokalizacja: Stara Rossa, sektor 02, nagrobek 0040); nagrobek Heleny Ulewicz, [Heleny] Ulewicz, Kazimierza Ulewicza (lokalizacja: Stara Rossa, sektor 03-a, nagrobek 0033).